Fryderyk Skarbek

'' 'Fryderyk Florian Skarbek''' (15 lutego 1792 - 25 września 1866), członek polskiej szlachty, był ekonomistą, pisarzem, historykiem, działaczem  społecznym, administrator, zaprojektował Pawiak  więzienie które uzyskało zła sławę w czasie  z II wojny światowej.

Fryderyk Skarbek urodził się w Toruniu . Jego arystokratyczna rodzina miała korzenie sięgające czasów średniowiecza i Ludwiki Fengera, która była córką bogatego kupca toruńskiego niemieckiego pochodzenia. Był pierwszym z czworga dzieci. Około 1800 roku rodzina  która mieszkała w Izbicy Kujawskiej  , przeniósł się do Żelazowej Woli  . W 1802 roku Mikołaj Chopin (ojciec kompozytora) został zatrudniony jako nauczyciel dzieci. W 1808 Fryderyk ukończył Liceum Warszawslkie. W 1809 wyjechał do Paryża, gdzie studiował ekonomię. W 1812 roku wrócił do Polski i pracował jako tłumacz w administracji Księstwa  a następnie poświęcił kilka lat na pracę w lokalnej administracji okręgu Sochaczew . W 1818 roku został profesorem ekonomii na Uniwersytecie Warszawskim . Otrzymał doktorat z Uniwersytetu w Krakowie  w 1819 roku. W 1820/30 roku opublikował kilka książek na temat ekonomii, w języku polskim (1821, 1824) i francuskim (1829). Pod wpływem Stanisława Staszica  , zainteresowały go  kwestie dotyczące ubogich, domów charytatywnych i więzień. Pracował w departamencie więzień i zakładów dobroczynnych w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych. Kiedy w 1828 roku wyjechał do Paryża, by wydać książkę, rząd zlecił mu zwiedzić więzienia w Holandii i Wielkiej Brytanii, by po powrocie do Warszawy zaprojektować wiezienie Pawiak  (ukończone 1835).  W listopadzie 1830 r. w czasie wybuchu polskiego powstania listopadowego  przeciwko Rosji, był w Sankt Petersburg w  Rosji. Został wezwany przez cara Mikołaja I na  inspekcję rosyjskich więzień. Pozostał w Rosji w podczas trwania Powstania. W marcu 1831 roku został członkiem Tymczasowej Rady Królestwa, i powrócił do Polski . W roku  1833 roku  Skarbek przeszedł do służby w administracji, jako prezydent Centralnej Rady  Dzieł Charytatywnych , a później jako prezydent Dyrekcji Ubezpieczeń.

Car Mikołaj I nadał mu Order Świętego Stanisława drugiej klasy, a w 1846 roku dał mu rosyjski dziedziczny tytuł hrabiego.  W 1854 Skarbek został dyrektorem Sprawiedliwości Komisja (Minister Sprawiedliwości). Odszedł na emeryturę w 1858 roku i wrócił do pracy naukowej i literackiej. Zmarł w Warszawie w 1866 roku na  posocznice.